Թամարա Ալ Սաադիի «Լռել. Իմ Անտիգոնե» պիեսը Անտիգոնեի հնագույն առասպելը վերաիմաստավորում է մեր ժամանակների ցավերի, լռությունների ու չասված ճշմարտությունների միջով: Սա պայքարի, հիշողության և սեփական ձայնը գտնելու մասին պատմություն է, որտեղ անձնականը հանդիպում է քաղաքականին, լռությունը՝ դառնում դիմադրության ձև: Հերոսուհին կանգնած է ընտրության առջև՝ ենթարկվել պարտադրված լռությանը, թե՞ խոսել՝ իմանալով դրա գինը: «Լռել. Իմ Անտիգոնե» պիեսը լսել է տալիս այն, ինչ հաճախ թաքնված է բառերի, վախի և լռության տակ:
Ի՞նչ է մնում ընտանիքից, երբ սերունդների ժառանգած ցավը, իշխանության ձգտումն ու վրեժի ծարավը դառնում են ճակատագիր:
Ժան-Ֆրանսուա Սիվադիեի «Ընտանեկան դիմանկար. Ատրիդների պատմությունը» պիեսը վերադառնում է հին հունական դիցաբանության ամենահայտնի ու ողբերգական տոհմերից մեկին՝ Ատրիդներին: Հեղի նակը դասական առասպելը ներկայացնում է ժամանակակից թատերական լեզվով՝ կենտրոնում դնելով ոչ միայն ողբերգական իրադարձություն ները, այլև ընտանիքի ներսում ձևավորվող հարաբերությունները, հիշոությունը, սերը, ատելությունն ու իշխանության համար պայքարը:
Заказывай книги и получи быструю доставку в любую точку мира.
Подробнее об условиях доставки и способах оплаты смотрите здесь.
.jpg)
