Երբ ընտանիքի պատմության մեջ կա ողբերգություն, որի մասին ոչ ոք չի խոսում, այդ լռությունը ժառանգում են սերունդները։ 1978 թվական։ Մառան ամեն օր այցելում է ծերանոցում ապրող մորը՝ Իրմային։ Կյանքի վերջում Իրման սկսում է հիշել այն, ինչը տարիներ շարունակ փորձել էր մոռանալ՝ 1941-ի խորհրդային ճնշումները, սիբիրյան աքսորը, կորցրած սերը, մասնատված ընտանիքը և այն մեղքը, որը միշտ մնաց իր հետ։ Վեպը միահյուսում է երեք կանանց՝ տատիկի, մոր և դստեր ճակատագրերը։ Պատմական ողբերգությունը մարդկանց ներսում շարունակում է ապրել նույնիսկ տասնամյակներ անց։ «Սառուցյալ օվկիանոսը» ընտանեկան հիշողության և հոգեբանական վերքերի պատմություն է, որտեղ ամենակարևոր պայքարը տեղի է ունենում ոչ թե արտաքին աշխարհում, այլ մարդու ներսում։