Դեռ նոր եմ սկսել կարդալ Խալեդ Հոսեյնի «Օդապարուկ թռցնողը» և ընդամենը 60—րդ էջն եմ հասել, բայց արդեն հասկանում եմ, թե ինչու է այս վեպը համարվում ժամանակակից գրականության գլուխգործոցներից մեկը։ Հեղինակի լեզուն պարզ է, բայց միաժամանակ խորն ու հուզիչ, իսկ պատմությունն առաջին էջերից գրավում է և ստիպում շարունակել ընթերցանությունը։ Առանձնահատուկ տպավորվել եմ գրքի 20-ամյակի առիթով գրված հեղինակի նախաբանով։ Այն այնքան անկեղծ, մարդկային և սրտառուչ է, որ դեռևս մինչև բուն պատմությանը հասնելը զգում ես հեղինակի ազնվությունն ու սերը իր հերոսների և ընթերցողների նկատմամբ։ Վստահ եմ, որ այս գիրքը դեռ բազմաթիվ հույզեր է պարգևելու ինձ։ Եթե առաջին էջերն արդեն այսքան ազդեցիկ են, դժվար է պատկերացնել, թե ինչ ուժ ունի ամբողջ վեպը։ Խորհուրդ եմ տալիս բոլոր նրանց, ովքեր սիրում են խորը, մարդասիրական և երկար ժամանակ հիշվող գրականություն։