Նորա Իկստենայի «Կյանքի տոնը» վեպում մարդկային մի քանի ճակատագրեր անտեսանելի թելերով միահյուսվում են՝ բացահայտելով սիրո, կորստի և հիշողության իրական արժեքը: Անցյալի իրադարձությունները ներխուժում են ներկա ստիպելով հերոսներին առերեսվել այն հարցերին, որոնցից տարիներ շարունակ փորձել են խուսափել։ Հելենան երբեք մտերիմ հարաբերություններ չի ունե ցել մոր՝ Էլեոնորայի հետ, սակայն կատարելով նրա վերջին ցանկությունը՝ հուղարկավորությանը հրավիրում է յոթ անծանոթների: Նրանցից յուրաքանչյուրը գիշերվա ընթացքում պատմում է իր հուշերը, որոնց կենտրոնում Էլեոնորան է: Այդ խոստովանությունները Հելենայի առջև բացում են մոր կյանքի՝ մինչև այդ անհայտ էջերը: Իկստենան նրբորեն համադրում է անձնական պատմու-թյուններն ու ժամանակի մեծ շարժումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են պատմական իրադարձությունները ներթափանցում մարդկային ամենախոր զգացումների մեջ: «Կյանքի տոնը» վեպ է հաշտեցման և ապրելու կամքի մասին, որտեղ ամենակարևոր բացահայտումները տեղի են ունենում մարդու ներսում: